என்னைப் பற்றி

எனது படம்
கனவுகளை விட நிஜங்களில் வாழ ஆசை...

சனி, 17 பிப்ரவரி, 2018


நான் ஒரு
வேடதாரி
ஆம்
என் பெயர் தமிழன்....

உலகில் உள்ள
அனைத்து உயிர்களை
நேசிக்க கற்றுத் தரும்
காட்டு மிராண்டி...

மனிதனை
மனிதனாய்
பார்க்கும்
மனிதம் கொண்ட
மதவாதி...

நான் வணங்கும்
தெய்வம் மட்டுமே
உண்மை...
நீயும் அதையே
வணங்கவேண்டும்  என
கொலைகள்
செய்வோருக்கு....
"ஒன்றே குலம்
ஒருவனே தேவன்" என்று
சொல்லியதால்
நான்
தீவிரவாதி....

இனபற்று
பேசி "தீண்டாமை"
பேதம் கொள்ளும்
தங்களிடம்....
"மனித இனம்
வேறு
உயிரினத்துடன் கூடி
புதிய இனத்தை
இன்று வரை
இனப்பெருக்கம்
செய்யவில்லை"
என்ற உண்மை 
சொன்னால்
நான்
இனவாதி...

சாதியம்
பேசுபவர்களுக்கு
"ஜாதி இரண்டொழிய
வேரில்லை"
என்பதை சொன்னதால்
நான்
நாத்திகவாதி...

பூமியை கீறி
நாடுகளாய் பிரித்து
நாட்டுப்பற்று  என
அடித்து கொள்வீர்கள்...
"யாதும் ஊரே
யாவரும் கேளீர்"
என்று சொன்னால்
நான்
தேச துரோகி....

பரம்பரை
பெருமை பேசும்
நண்பர்களே...

நான் உங்கள்
தகப்பன்
ஆதி மனிதன்
"தமிழன்" சொல்கிறேன்...

"கல் தோன்றி
மண் தோன்றாக்
காலத்தே
வாளொடு
முன் தோன்றி
மூத்த குடி"
எங்களின்
வாரிசுகள் தான்
உலக மக்கள்
நீங்கள் எல்லாம்....

கர்வத்துடன் 
கர்ஜிக்கிறேன்...
நான்
மொழிகளின்
தாய் மொழி
"தமிழ் "பேசும்
தமிழன்டா...






உலகம் (தமிழ் தேசம்) மீட்போம்....

தமிழன் எல்லோரும்
❤கல் தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்தே, வாளொடு  
முன் தோன்றி மூத்தகுடி❤ என்று
பெருமை பட பேசுகிறோம்...

இதன் முழு விளக்கம்

புலவர்.ஐயனாரிதனார்
எழுதிய
தமிழ் புறப்பொருள் இலக்கண நூலான 
புறப்பொருள்  வெண்பா மாலை - கரந்தை படலம் 351 குடி நிலையில் ,

மூத்த குடிமக்கள் பற்றிய குறிப்பு...

செய்யுள்:

பொய் அகல, நாளும் புகழ் விளைத்தல் என் வியப்பாம் ?
வையகம் போர்த்த, வியங்கு ஒலி நீர்  - கையகலக்
கல் தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்தே, வாளொடு  
முன் தோன்றி மூத்தகுடி.

பொருள்:

உலகம் முழுதும்  தண்ணீரில் மூழ்கி ( வையம் போர்த்த வியங்கு ஒலி நீர்)
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நீர் விலக ( கையகலக்)
முதலில் மலை தெரிய ( கல் தோன்றி ) பின்
மண் தெரியும் காலத்திற்கு முன்பே (மண் தோன்றா)
புத்தியோடு தப்பித்த (வாளொடு )
முன் தோன்றி மூத்த குடி( மூத்த மனிதன்- தமிழன்)
உலகில் கெட்டவை அகல ( பொய் அகல)
தினமும் புதியவற்றை கண்டறிவதில் ( நாளும் புகழ் விளைத்தல் )
என்ன வியப்பு இருக்கிறது (என் வியப்பாம்)

உலகில் பிரளயம் ஏற்பட்ட போது தப்பித்த தமிழர்களே அதாவது
பிரளயத்திற்கு முன் தோன்றி வாழ்ந்த உலகின் மூத்த குடி என்பதையே
இப்பாடலில் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

தமிழ்,தமிழன் என்று பெருமை பேசிக் கொண்டால் மட்டும் போதாது....

உலகில் வேற்று மொழி, வேற்று மதம், வேற்று தேசம் என்று ஒதுக்கி வைத்து பேசாமல், 
அழிந்து போன மனித வரலாற்றை ஆய்விற்கு உட்படுத்த வேண்டும்...

விவிலியத்தில் பிரளயத்தின் வரலாற்றையும், மனித வளர்ச்சியை திருகுரானிலும்,நம் தேச வரலாற்றை பகவத்கீதையிலும் கண்டறிந்தால்
தான் தமிழர்கள் வரலாற்றை தொகுக்க முடியும்.

தமிழர் பெருமை பேசுவதற்காக
சொல்லபட்டதல்ல
மேற்கண்டவை...
உலகில் இருக்கும்
மனித இனம் - ஒரே
உறவுகள் என்பதை
சொல்வதற்கே...

தேசம்,இனம்,மதம்,ஜாதி ஒழித்து
மனிதம் கொண்ட மனிதர்களாய்
மாறுவோம்...
வேற்று கிரகவாசிகள்
வந்து நம்மை
தாக்குவதற்க்குள்....

செவ்வாய், 13 பிப்ரவரி, 2018

❤💜காதலர் தினம்💚💛

மொத்த உலகை
கட்டி ஆளும்
ஒற்றை கடவுள்
💓காதல்💘

மொத்த சுகத்தையும்
கொட்டி தரும்
ஒற்றை கனவு
💗காதல்💙

ஆணுக்கு ஆண்மையும்
பெண்ணுக்கு பெண்மையும்
மலர செய்வது
💘காதல்💘

சக்கரவர்த்தி என்றும்
சாமனியன் என்றும்
சொல்லி கொண்டாலும்
எல்லாம் சமம் என்ற
சமத்துவத்தை
கற்று தரும் வேதம்
💗காதல்💙

பூமியில் உள்ள
அத்தனை
உயிர்களையும்
கட்டுபடுத்தும்
மூன்றெழுத்தில் ஒரு
மந்திரம்
❤காதல்💗

💛காதல்💛
❤காதல்❤
💜காதல்💜
அத்தனையும்
பொய் என்றே
புலம்புகிறவர்கள்....
காதல் கிடைக்காதவர்களும்
காதலில் ஏமாந்தவர்களுமே...

❤காதல்❤
இன்னொருவர்
தருவதில்
இருப்பதல்ல...
நம்மை நாமே
நேசிப்பது...
நம்மை
நேசிப்பவர்களை
அங்கீகரிப்பது....

உருவமில்லா
ஒன்றிற்கு
உலகமே உருகும்
உணர்ச்சி பெருங்கடல்
❤காதல்💚
இது உண்மையும் அல்ல...
பொய்யும் அல்ல...

காதலை
காதலிக்க தெரிந்தவனுக்கு
காதல்
கொட்டி தரும்...
காதலிக்க தெரியாதவனுக்கு
எதனை தருவது?...

💘காதல்💘
சுகமானது...

நேசிக்கும் போதும்...
நேசிக்கப்படும் போதும்...



புதன், 7 பிப்ரவரி, 2018

மீன்களா உன் கண்கள்...

🐳கண்களை
மீன்கள்
என்கிறார்கள்...
இத்தனை நாள்
ஏன் என்று
எனக்கு புரியவில்லை...
உன்னை
அருகில்
பார்த்த போது தான்
அர்த்தம்
தெரிகிறது..
ஒரு நொடியில்
எத்தனை
துள்ளல்?...
உன் கண்களில்
மட்டுமல்ல...
என் இதயத்திலும்💓🐬💟....
  

அழகியடி நீ எனக்கு....

உன் பருவ அழகை பற்றி
நீ வர்ணிக்கும் போதெல்லாம்....
நான்
உன்னை
வர்ணித்து கொண்டே
தொடர்கிறேன்....

உச்சி முதல் பாதம் வரை
உன்னை பிடிக்கும்
மொத்தமாய்
அத்தனை
அழகியடி நீ....

உன் கூந்தலை
வர்ணிப்பதை
காட்டிலும்...
உன் கூந்தல்
தொடங்கும்
நெற்றி சுழியின்பிறை...
என் நெஞ்சில்
தினம் தினம்
வளர்கிறது...
என் இதழ் பதித்தே
கவி தொடங்கும்....

உன் கூந்தல்
மேகங்கள் அல்ல...
அதில் வாசனையும் இல்லை...
ஆனால்
என் இதயத்தை
கிழித்து
உன் பெயரை எழுதிய
ஊசி முனை....

என்னுள்
எழும்
வார்த்தைகளுக்கு 
விடை கேட்க வேண்டியதில்லை...
உன் புருவ அகராதி
தரும் 
ஒற்றை சிமிட்டல்
மொத்ததை
தந்து விடும்...

தோல்விகளால் என் வாழ்க்கை

கடந்து வந்த என் வாழ்க்கை.....
திரும்பி பார்க்கிறேன்...

பெரிதாய் ஒன்றும் இல்லை...
தோல்வி மட்டுமே
என் வரலாறாய்
மிஞ்சி நிற்கிறது.....

தானியங்கி (Automobile)பொறியியல் படித்து....

தன்னை கூட இயக்க தெரியாதவனாய் நான்....
என் கல்வி - ஏட்டு சுரக்காய்
கறிக்கு உதவவில்லை....

கவிஞனாய்...

காதல் கல்வெட்டுகளில்
தடம் பதிக்க நினைத்து
தடமின்றி போனேன்....
தாங்கி பிடிக்க
வேண்டிய நேரத்தில்
தந்தை தவறி போனதால்....

நடிகனாய்.....

திறமை என்பதெல்லாம்
வாய்ப்புகள்
கிடைத்த பின்
வளர்த்து கொள்ள
வேண்டியது...

நீ யார் ?
உனக்கு
நான்
ஏன் வாய்ப்பு தர வேண்டும் ?...
என கேட்ட பின்பு தான் தெரிந்தது
பழகியவனெல்லாம் நண்பன் அல்ல என்பது....

திரைபட இயக்குனர் ....

உனக்கேன்
இந்த வேலை
என சொல்லியதற்காகவே
நேசித்த தொழில்....

பணம் என்ற ஒன்று
இல்லை என்றால்
எத்தனை சுகமாய் இருக்கும்
என்பது
சக தொழிலாளி
சம்பளம் வாங்கும் போது
வேடிக்கை பார்க்கும்
உதவி இயக்குனராய்
என் கண்ணீர்
கதறிய போது
தோன்றியது.....

இயக்குனராய்
வெற்றி பெறுவதெல்லாம்
இறைவன் நினைத்தால் மட்டுமே
என்பதே நிஜம்...
இது புரிய
இழந்தவை
எத்தனை? ....

உலகில்
எல்லாம்
முன்பே தெரிந்தால்
எந்த
வேலை செய்யவும்
ஒருவனும் கிடைக்க மாட்டார்கள் அல்லவா?

நம்மால் வாழ்பவர்களை
பார்க்கும் போது...
நாம் ஏன்
வாழாமல் போனோம்
என்பது புரிகிறது
நம்மையே இழந்த பின்....

இன்று
என்னோடு
பயணிக்கும்
என் நண்பர்கள்
சந்தோசபட
என்னிடம்
நிறைய இருக்கிறது....
ஆம்...
என் தோல்விகள்
அவர்களை
நிச்சயம்
சந்தோசபட வைக்கும்...

"நல்லா படிக்கிறவன்னா
பேர் எடுத்த...
உனக்கு
நல்லா வேணும்"....
என்று
அவர்கள் சொல்வது
நல்லாவே கேட்கிறது....

ஜோதிடராய்...

வாழ்க்கையில்
நான்
நினைத்ததெல்லாம்
நடந்த போது
நானும்
நாத்தீகன் தான்....

இன்று
நம்பிக்கையோடு
உயிர் வாழ்கிறேன் என்றால்
காரணம்-ஜோதிட கணிதம்...

நாம் நினைப்பது நடக்கவில்லை என்றாலும்
நடப்பதை நேசிக்க கற்று தந்தது ஜோதிடம்...
நம்மை திடமாக்க....

தோற்று போனவர்களை
தேற்ற
என்னிடம்
இருப்பவை எல்லாம்
நான் இழந்தவைகள் தான்....

"உங்களுக்கென்ன" என்று
என்னை
உயர்த்தியும்,தாழ்த்தியும்
சொல்லும் போதெல்லலாம்
வெளியே சிரித்து
உள்ளே
நிறையவே அழுகிறேன்
என் இனிய எதிரிகளே....
என் இலக்கை
இன்னும்
அடைய முடியவில்லை என்பதால்...

பணம் செய்ய தெரிந்தவன் மட்டுமே
இங்கே மதிக்கப்படும் போது...
மனம் பேசுவதெல்லாம்
இங்குள்ள மனிதர்களுக்கு
எங்கே புரிய போகிறது ?...

வெற்றிகளில் சிலருக்கு வாழ்க்கை ....
ஏனோ தோல்விகளில் என் வரலாறு ...

பிறர் நம்மை வாழ்த்தும்
வாழ்த்துகள் மட்டும்
வாழ்க்கையை தருவதில்லை...

வாழ்க்கை
நாம்
எதிர்பாராததை
எதிர்பாராத நேரத்தில் தந்து
நம்மை அதிர வைக்கும்....

வாழ வேண்டிய வயதில்
துன்பங்களை தந்து விட்டு...
இனி தருவதில்
என்ன பயன்?

வேண்டுதல் நிறைவேற்றிய
இறைவனுக்கு
வேண்டுமானால்
இன்பம் ஏற்படலாம்....
பக்தனாய்
வேண்டுகிறேன்...
"பசிக்கும் போது
உணவு தாருங்கள்".....

என்னை
தோல்வியாளனாய்
பார்க்க விரும்பும்
என் அன்புக்குரியவர்களே....
நான் வாழ்ந்ததற்கான-எனக்கான
சில தடயங்களை
விட்டு தான் செல்கிறேன்...
உங்கள்
உதவியால்....

எதிரியை விட
நம் மேல் அக்கறை
கொள்பவர்
உலகில்
யாரும் இருந்து விட முடியாது....

சராசரி வாழ்க்கை வாழ
நாம் நம்மை 
தயார் செய்யும் போதெல்லாம்
நம்மை
உசுப்பேற்றுவது போல்...

ஒரு மாதம் ஊரில் இருந்தால்
"சென்னைக்கு போறதில்லை போல"
"வந்தாச்சா ஊருக்கு"
"அப்பவே தெரியும்"என
நக்கல் பேச்சும்
நையாண்டி பார்வையும்
முகஸ்துதி செய்யும்
அன்பானவர்கள்..
குத்தி காட்டி
பேசும் போதெல்லாம்

சினிமா என்ற
ஒற்றை இலட்சியத்திற்காய்
தொலைக்கும்
தன் மானத்தை மீண்டும்
யார் தருவது?...

உணவின்றி
ஒரு வேளை
இருக்க முடியாதவர்களுக்கு
தெரியாது...
சினிமா
ஒரு பெருந்தவம் என்பது...
வரம் எதிர் பார்த்து
சாபம் பெற்று
செல்பவர்கள் தான்
இங்கு அதிகம்.....

இறைவா !
கலைஞன் 
ஒருவனை
படைக்கும் போது மட்டும்
ஒரு வேண்டுகோள்....
அவனுக்கு மட்டுமின்றி
அவனை சார்ந்தவர்களையும்
பசி அற்றவர்களாக
படைத்து விடு ....

ஏனென்றால்
தன் பசியை
அடக்க தெரிந்த
கலைஞனுக்கு
தன்னுடன்
இருப்பவர்களின்
பசியை
அடக்க வழி தெரிவதில்லை...

காதலை காப்பாற்றுங்கள்

காதல் வயப்படுதல்
இன்று அதிகமாய்
ஏற்பட்டு மறைகிறது...
காரணம்...
காதல்
ஒவ்வொருவருக்குள்ளும்  
சென்று 
தன்னை  நிலை நிறுத்த
முயற்சித்து பார்க்கிறது......

சில நிமிடங்களில்
விரட்ட படுகிறது ...
சில நாட்களில் விரட்டப்படுகிறது...
சில மாதங்களில் விரட்டப்படுகிறது...
அதற்குள் யாரும்
அதை விரும்புவதில்லை என்று தெரிகிறது....
காதல்...
ஒரு நாள்
இந்த உலகத்தை விட்டு
துரத்தப்படும்....
ஒரு சிலராவது
காதல் நினைவுகளை
சேமித்து வைத்து கொள்ளுங்கள்...
உலகம் அழியும்
காலத்தையாவது
தள்ளி போடுவதற்காக....

திங்கள், 26 செப்டம்பர், 2016

மதம்




புத்தர் பிறந்தது
புத்த மதம்  தோன்றியது
நம் மண்ணில் தான்...
இங்கே நிலை பெற்றதா?...
இந்தியாவில்
இந்து மதம் இருக்கிறது...

ஜீசஸ் பிறந்த
ஜெருசலம் நாட்டில்
ஜுடிசம் என்ற மதம்
ஒளியை வணங்குகிறார்கள்...
மோசஸ் என்பவரால்
கிறிஸ்து பிறப்பிற்கு
1300 ஆண்டுகளுக்கு
முன் தோன்றிய மதம்...



புத்த மதத்தை
உலகம் எங்கும்
கொண்டு சேர்த்த பங்கு
அசோகருக்கு உண்டு....

அவர் கலிங்க போரில்
ஓடிய ரத்தத்தை கண்டும்
பிணங்களின்
அவலங்களை பார்த்தும்
மனம் மாறிய வரலாறு
மறந்து
அதை பின்பற்றும்  நாடுகள்...
இலங்கை ,சீனா...
கை விட்டதேன்?...

உலகில்
எத்தனை
மதம் உண்டு தெரியுமா?...
எத்தனை பேருக்கு தெரியும்
உலகத்தின் பரப்பளவு
எத்தனை மைல் தூரம் என்று?...

மத சண்டை போடும்
மனிதர்களுக்கு
வரலாறு தெரிய வேண்டும்....

மனிதர்களில்
மதம் மாறி வாழ்தவர்களும் இல்லை
 







Virus-free. www.avast.com

புதன், 13 அக்டோபர், 2010

நீயா?...

கதவை தாளிட்டும்
ஜன்னல் அடைத்தும்...
குறைந்த வெளிச்சத்தில்
நான் உடை மாற்றுகிறேன்...
யாரோ
என்னை பார்ப்பது போல்
வெட்கம் கொள்கிறேன்...
நீயா?...

கூந்தல்...

இன்று
என் கூந்தல்
பிண்ணிக்கொள்ள
போராட்டம்...
அத்தனை சிக்கல்..
ஏன் என்று கேட்டேன்?
கூந்தல் சொல்கிறது...
இனி
உன் விரல்கள் தவிர
வேறு நுழைய
கூடாதாம்...
எனக்குள்
இன்று சிக்கல்...
என் பேச்சை கேட்காத
என் உடலை
நானும் ரசிக்கிறேனடா ஏன்??!!....

ம்ம்...

அவசரம்
அவசரமாய்
நான் கிளம்புகிறேன்...
குளித்தும்
குளிக்காமலும்...
சாப்பிட்டும்
சாப்பிடாமலும்...
ஏன்?...
இந்த வாழ்கை கூட
பிடிக்காமல் பிடித்தும்...
ஆனால்
உன்னை
பார்த்த நொடி முதலாய்
உன்னோடு வாழாமலே
வாழ்கிறேன்
சுகமாய்
ஏனடா?...

ஏன்?..

இந்த பயண நெரிசல்
என்னை தினம் பாடாய் படுத்துகிறது...
இருந்தும்
ஏதோ வேறு
வழி இன்றி
சமாளித்து கொண்டு
கடந்து கொள்கிறேன்...

சாலை
தண்டவாளம்...
கடந்து செல்லும்
வாகனம் தண்டி
என் மனம்
ஓடி கொண்டே இருக்கும்..
தினம் தினம்...
என் அலுவலக நாற்காலியில்
அமரும் வரை...
இன்று...
புதிய விடியல்...
புதிய ஊரில்
பயணிப்பது போல்
நான் உணர்கிறேன்...
எல்லாம் புதிய உலகமாய்...
ஏன்?...
நான் கூட புதியவளாய்...
ஏனடா?...

ரசித்து...

நானும்
எத்தனையோ நாட்கள்
இதே கண்ணாடியில்
முகம் பார்க்கிறேன்...
எனக்கே
திருப்தி தரும்
அழகில் நான் இல்லை...
என் கண்களும்...
என் கன்னங்களும் பற்றி
நீ சொல்லிய பின்னே...
நான் வியந்து போனேன்...
என் அழகாய்
நானே
நிஜமாய் ரசித்து...

நான்...

நான்
நீயாய் மாறி
என்னையே காதல் கொள்கிறேன்...
நான் கூட
வெட்கப்படுகிறேன்
என்னிடம்?...
ஆம்ம்...
என்னையே
என்னிடம் கொண்டு சேர்த்தவனே...
நீ யாரடா?...

எப்போது?...

இன்றைய பயணம்
இயல்பாய் இல்லை...
அங்கும் இங்கும்
வேடிக்கை பார்த்து கொண்டே
செல்லும் நான்...
உன் குறுஞ்செய்திக்காய்
என் கைபேசியை
பார்த்தபடியே நகர்கிறேன்..
ஏய்...
காதல் தந்தவனே...
என்னோடு
உன் பயணம்
எப்போது?...

நான் என்ன செய்ய?...

நான்
பார்க்கின்றவற்றை
எல்லாம்
கவிதை ஆக்குவதாய் சொல்கிறாய்...
என் மூலம்
இந்த உலகை கண்டு
வர்ணிப்பவனே!...
என்னுள் நீ
எப்போதோ வந்து விட்டாய்?...
என் முன்
எப்போது நீ வர போகிறாய்?..
நேரில்
என்னை வர்ணித்து
எப்படி வாரி கொள்ள போகிறாய்?...
வெட்கம்
ஏனடா
உன்னிடம் தொலைந்து போனது?...
உன் தழுவலில்
மீண்டும்
வெட்கம் வந்து
என்னிடம் பற்றி கொள்ள
நான்
என்ன செய்ய வேண்டும்
உன்னை?....

கடற்கரை காற்றே...

உன்னிடம்
ஏதோ காற்று வந்து
உரசுவதாய் சொல்கிறாய்...

நான் தான்
கடற்கரை காற்றிடம்
சொன்னேன்...
உனக்கும்
அந்த சுகம்
கொடுக்க சொல்லி...

சுகமாய்
இருக்குதடா
நாம் சுவாசிப்பது கூட...

உன் மேல்...

உன் மேல்
ஒரு ஈர்ப்பு...
இது காதலா?
நான் எப்போது
உன் மேல் காதல் கொண்டேன்?!...
யோசித்து
யோசித்து பார்க்கிறேன்...
கண்டிப்பாய்
இது காதல் இல்லை...
சீ....
போடா...
வெட்கமாய் இருக்கிறது...
நான் உன்னிடம்
பேசிய உடன்
உன் பதிலுக்காய்
காத்திருந்த நொடிகளில்
உன் காதல் உயிர் என்னுள்...
சீ..போடா..
இது காதல் இல்லை...
அதற்கும் மேலே..
ஏனடா?
இப்படி நான்..
இந்த சில நொடிகளில்
என்னுள் மாற்றம்?.

வியாழன், 30 செப்டம்பர், 2010

மனிதன்...

மனிதன் பயந்தவற்றை
எல்லாம்
வழிபட தொடங்கினான்...
மின்னல்,இடி,
புயல்,
வெப்பம், குளிர்,
இவைகளுக்கு
பயந்த மனிதன் ...
இயற்கையை வணங்கினான்...

இயற்கையை
வெல்ல வெல்ல
அடுத்தவற்றை வழிபடுகிறான்...
அவனவன் இஷ்டம் போல்
வழிபாட்டு முறைகள்...
முன்னோர்களையும்
அவர்களுக்கு
உதவியவர்களையும்
கடவுளாய் வழிபட்டான்...

இன்று
நம்மையும் மீறிய
ஒரு மஹா சக்தி இருப்பதை
யாரும் மறுப்பதற்கில்லை...

அந்த சக்தி யார்?...
யாருக்கும் தெரியாது?...
"தான் கண்டதே தெய்வம்" என்றால்
பரவாயில்லை...
"தான் கண்டது  மட்டுமே
கடவுள்" என்றான் ...

தான் மட்டும்
வழிபட்டு கொண்டால் மட்டும்
போதாது
தன்னை சார்ந்தவர்களும்
வழிபடவேண்டும் என்று
கட்டாய படுத்துகிறான்...

தான் வழிபடும் தெய்வம் மட்டுமே
வலிமையானது...
மற்றவை சாத்தன் என்றெல்லாம்
சொல்லுகிறான்...

மதங்களால்
மனிதர்கள் பிரிந்து
சண்டை இடுகிறார்கள்...

இன்று
மொழி,இனம்,
நிறம்,மதம் ,
நாடு கடந்து
மனிதன் சிந்திக்க ,
பயணிக்க நினைத்து
மனித நேயம் தேடி அலைகிறான்!?...

ஏன்
இந்த மனிதர்களுக்கு மட்டும்
புத்தி வர
பல நூற் றாண்டுகள் தேவைப்படுகிறது?...

ஓ...
இதை தான்
ஆறறிவு கடவுள் என்கிறார்களோ?...

மடையர்களா!?..

இந்திய வரலாறு
நிறைய விசயங்கள் கொண்டது...
இந்தியா, ஸ்ரீலங்கா, பாக்கிஸ்தான்
ஒன்றாய்  இருந்தது என்பதை
மறுக்க முடியாது......

மக்கள் எப்போதும்
ஒற்றுமையாய் இருந்ததில்லை...
இங்கு மட்டும் இல்லை
உலகம் முழுதும்...

குறுநில மன்னர்களால்
அங்கங்கு கூட்டம்  கூட்டமாய்
மனிதர்கள் வாழ்ந்தவர்கள்...
பத்து தலைமுறைக்கு முன்னால்
எந்த மதமும் இல்லை
ஜாதிகளும் இல்லை...

நம் ஒற்றுமை குறைவை
காரணமாய் வைத்து
ஆங்கிலேயர்கள்
நம் நாட்டின்
இயற்கை வளங்களை
கொள்ளை அடித்து
தன் தேசத்தை(லண்டன்)
சொர்க்கபுரியாய் மாற்றி கொண்டார்கள்...

நாம் ஒன்று பட
எத்தனை ஆண்டுகள் ஆனது?..
செல்லும் போது
பிரிவினை செய்து விட்டு
வினை விதைத்தே சென்றார்கள்...

நாம் அனைவரும்
ஏதோ ஒரு விதத்தில்
உடன் பிறந்த சகோதரர்கள்...
இது வரலாற்று உண்மை...
ஆனாலும் நாம் அப்படியா?...
இன்னும்
நாம் வெறி கொண்டு
எதை சாதிக்கிறோமோ இல்லையோ...
நம்மையே அழித்து கொல்வோம்...

முஸ்லிம் இனவுணர்வுகளை கொண்டு
காஷ்மீர் பிரதேசத்தால்
இந்தியாவை அழிப்பதாய் சொல்லியே
பாக்கிஸ்தான் அழிகிறது...
தீவிரவாதிகளிடம் இருந்து
இன்னொரு சுதந்திரம் வாங்க
பாகிஸ்தானியர்கள் 
போராடித்தான் ஆக வேண்டும்...

தமிழ் உணர்வுகளை கொண்டே
இலங்கை அழிகிறது....
சிங்களனும், தமிழனும்
அடித்துகொண்டால்
வேற்று தேசத்தின்
அடிமைகளாய் மாறி
இன்னொரு சுதந்திரத்திற்காய்
அலையத்தான் போகிறார்கள்?...


இன்று
நாம் இந்தியர்களோ இல்லையோ
நாம் சகோதரர்கள்...
பிரிந்த பின்
நமக்கு நாமே
சண்டை இட்டு கொள்வதற்கா
சுதந்திரம் பெற்றோம்?...

சுதந்திரத்தை
தந்திரமாய் தந்து
நம்மை நாமே
கொன்று கொல்ல
செய்துவிட்டார்கள்...

வரலாறு என்பது
பொழுது போக்கிற்காய் படிப்பதல்ல...
நம்மை
திருத்தி கொள்ளதான் என்பதை
படிக்க மறுக்கிறார்கள்...

நம் ஒற்றுமைக்கெல்லாம்
வானத்தில் இருந்தெல்லாம்
கடவுள் குதிக்க முடியாது
மடையர்களா!...

மரணத்திற்கு பின்னால்...

மரணத்திற்கு பின்னால்...
நாம் யார்?...
எங்கே போகிறோம்?...
சொர்க்கமா?
நரகமா?..
சென்று வந்தவர்கள் யாராவது
இருந்தால்
தெளிவு படுத்தி கொள்ளலாம்...
அப்படி யாரும் இல்லை...

உயிர்,ஆத்மா...
அப்படி என்றால் என்ன?...
சரியானதை சொல்ல
எந்த மனிதனும் பிறக்க வில்லை...
பிறக்க போவதும் இல்லை...

எத்தனையோ நம்பிக்கைகள்...
எத்தனையோ மதங்கள்...
எத்தனையோ கடவுள்கள்... 
நாம் படைத்தாலும்...
"உயிர் போகும்"
"உடல் அழிந்து போகும்...


ஆத்மா அழியாது"
"மீண்டும்
வேறு உடலில்
ஆத்மாஜெனிக்கும்"...என்கிறோம்...
உலகில் முதன் முதலில்
எத்தனை மனித உயிர்கள் இருந்தன?...

உலகின் அன்றைய
மக்கள் தொகை என்ன?..
உலகின் இப்போதைய
மக்கள் தொகை என்ன?...
எத்தனை ஆத்மாக்கள் இருந்தன?..
இத்தனை ஆத்மாகளும்
எங்கிருந்து வருகின்றன?..
எங்கே போகின்றன?....
மனிதர்கள் குட்டி போடுகிறோம்?...
ஆத்மாக்களும் குட்டி போடுகின்றனவா?..

கேள்வி சரியா?...
பதில் யாருக்கும் தெரியவில்லையா?..
கடவுள்  நம்பிக்கையை
அழிக்க கேட்கப்படும்
கேள்வி இல்லை...
நம் மூட நம்பிக்கையை
ஒழிக்கும் கேள்வி?!...

எத்தனை நாள் தான்
நம்மையே
நாம்
ஏமாற்றி
கொள்ள போகிறோமோ?...

இருக்கட்டும்...
எல்லாவற்றிற்கும்
நாம் சொல்லும்
அதே பதில்
"நம்பிக்கை தான் 
வாழ்க்கை "என்று
இதற்கும் சொல்லி
தப்பித்து கொள்வோம்
மரணம் வரை...

நாம இருக்கமே....

இந்த பேரண்டத்தில்
சுற்றும்
பல கோடி நட்சத்திரங்களில்
ஒரு மூலையில்
நாம் பிறக்கிறோம்
மடிந்து போகிறோம்...

நாம்
பிரித்து போட்டு இருக்கும்
இந்த பூமியில்
பலநாடுகளாய்
நமக்குள்
பிரித்து கொள்கிறோம்...

பூமியில் இருக்கும்
மனித இனத்தில்
நிறத்தில்
இனத்தில்
மொழியில்
இந்தியன்...
அமெரிக்கன்...
மலேசியன்...
ஸ்ரீலங்கன்..
இப்படி சொல்லி கொண்டு
நம் தேசம்...
தேச பற்று...
மண்ணின் மைந்தர்கள் என்று
சொல்லுவதுமாய் இருக்கிறோம்.....

உலகம்...நாம்
அதில் வசிக்கும்
மனித உயிரினம்
என்றால்
நாம் ஒத்து கொள்ளுவதில்லை....
உலகம் பொதுவானது என்று
சொல்பவர்களை...
"இனப்பற்று இல்லாத துரோகியே"
"தேசபற்று இல்லா குடிமகனே" என்று
வெறுப்பாய்
ஒதுக்குகிறோம்...

இப்போது
சொல்லும் எதுவும்
ஏற்று கொள்ள போவதில்லை...

வேற்று கிரகவாசிகளால்
ஒரு நாள்
நாம் தாக்கபடும் போது தான்
நாம் ஒன்று சேர்ந்து
ஒற்றுமையாய்
சொல்லுவோம்...
"நாம்
பூமியின் சொந்தக்காரர்கள்...
நமக்குள் பேதம் வேண்டாம்"...

"நம்மை அழிக்க நினைக்கும்
வேற்றுகிரகவாசியை
அழிக்கவேண்டும்
ஒன்று சேருங்கள்"...

"நாம் அனைவரும்
பூமியில் வாழும்
மனிதர்கள்...
சகோதரர்கள்"...

"ஒன்றுபடுவோம்...
வெற்றி பெறுவோம்"...
என்றெல்லாம் பேசுவோம்...
ஆனால்
அதுவரை
மண்ணுக்காக போராடுவோம்....
மனிதனை மனிதன்
அடித்து கொள்வோம்...
அடிமை கொள்வோம்...

நாம் இப்படி தானே...
தனக்கென்று
பாதிப்பு  வந்தால் தானே
"ஒற்றுமை ஓங்குக"என்று
குரல் கொடுப்போம்...
குரல் கொடுக்க சொல்லுவோம்....

நம்ம இருக்கோமே....
சொந்த மண்ணில்
மக்களுக்காய்
வாழும் மனிதர்களை
சொந்த தலைவர்களை
காட்டி கொடுத்து
கொன்றவர்கள் தானே
நாம்...

நமக்கெப்படி புரியும்?....
புரியாத விலங்குகளுக்கு தான்
சொல்லி தர வேண்டும்...
புரிந்தும் தெரிந்தும்
தவறு செய்யும்
நமக்கு யார் சொல்வது?...
"நாம்
மானிட அற்பப்பதர்கள் "என்பதை...

புதன், 29 செப்டம்பர், 2010

உன்னால்....

அழகான அவஸ்தைகள்...
எனக்கே
என்னை
மீட்டு கொடுத்தாய்....
நானும் கூட
தடுமாறுகிறேன்...
கொஞ்சம் வெட்கமாய்
வெட்கத்தில்...
அத்தனையும்
அழகாய் ஏன்?...

வெட்ட வெளியில்
நான் நடக்கிறேன்
இங்கும் அங்குமாய்...
இந்த வாடைகாற்று
என் மேல் உரசுகிறது ...
உனக்கும் அனுப்பி வைக்கிறேன்...
நான் சுகபடுவதை விட
நீ சுகப்பட
நான் ஏன் ஏங்குகிறேன்?!...

நானாய் வாழ
ஆசை கொள்கிறேன்...
நீ மட்டும் ஏன்?
ரெம்ப காதலாய்...
ஒன்று சொல்லவா?...
ஆம்
எனக்கும் வெட்கம்
உன்னால்...

இந்த இரவெல்லாம் நீ...
இனி  வரும் இரவெல்லாம் நீ...
நீயே சொல்
எது சுகம் எனக்கு?!...

மெல்லியதாய் நாட்கள் ...
மெலிதாய்
வெகுவாய்...
ரிதமாய்...
ஏன்?
பல நாட்களாய்...
இல்லை
இல்லை...
இந்த சில நொடிகளில்
ஏன்?
மெல்லிசையாய்....

நான் யார்?..

நான் யார் என்றேன்...
நீயா என்றேன்?...
நீ தானா என்றேன்...
நீ தான் என்றேன்...
இத்தனை
அருகில் இருந்தது
நீயா?...
என்னுள்
இடைவெளி தந்த
காதல் நீயா?...
 
வாழ்க்கை புதிராய்
இருக்கிறதென்றார்கள்...
அப்படியா என்றேன்..
இன்று
புதிராய் இருக்கிறது
நானே நானா?...

வானம் ஏதோ
தூரமாய்
இருக்கிறதென்றார்கள்..
நான்
இப்போது வானத்தில் பறக்கிறேன்...
இது ஒன்றும்
தூரமாய் தெரிய வில்லை...
ஆஹா..
நட்சத்திரங்கள்
ஏதோ நினைவு படுத்துகிறது...
ஆமாம்
நீ யார்?...

.


காதல்

என்
கடந்த  கால
கால்தடங்களை கண்டுபிடித்து
பின் தொடர்ந்தேன் ..
உன்னில்
போய் முடிவதேனடி...

காதல்
எதையும்
செய்யும் என்று கேட்டேன்?...
நீ
அதற்கும் மேலே
அத்தனையும்
செய்தாய் ஏனடி?......

மவுனமாய்
நகர்கிறேன்...
என்னோடு பேசுபவர்களிடம்
பதில் சொல்லாமல் உளறியபடி...
நானாய் வெட்கம் கொள்கிறேன்...
நீ அருகிலும் தொலைவிலும்
இல்லாத பொழுதுகளில் கூட...
சுகம்...
சுகமாய்...
உன் சுகம்
என்ன என்று தெரியாமலே!...

எனக்கு காதல் பிடிக்கும்...
எனக்குள் காதல் வருமா?...
என்னையே
கேட்டு கொண்டிருந்தேன்
இத்தனை நாள்...
ஏன் உன்னிடம்
இத்தனை நாள் கேட்கவில்லை?....





வெள்ளி, 24 செப்டம்பர், 2010

21st Century . . .







21st Century...

Our communication - Wireless

Our  dress - Topless

Our  telephone - Cordless

Our  cooking - Fireless

Our  youth - Jobless

Our  food - Fatless

Our  labour - Effortless

Our  conduct - Worthless

Our  relation - Loveless

Our  attitude - Careless

Our  feelings - Heartless

Our  politics - Shameless

Our education - Valueless

Our follies -  Countless

Our  arguments - Baseless

Our  boss - Brainless

Our Job  - Thankless

Our Salary  -  Very less !!!



  



 
 









நிலைகள் கடந்தது...

காதல்
விட்டு கொடுத்தலில் மட்டும்
வந்து விடுவதில்லை....
நமக்குள் இருக்கும் அன்பின்
வெளிப்பாடு தான் காதல்...

காதல்
கற்காலம் முதல்
எத்தனையோ காதலர்களை
சந்தித்து வருகிறது...
இந்த மண்
எத்தனையோ
காதல் கண்டிருக்கிறது?...

"காதல் என்பது
பிச்சை இல்லை...
யாசித்து பெற்று கொள்வதற்கு
ஒருவருக்கு மட்டும்
தன்னையே கொடுக்கும் தானம்"...

உண்மையான
காதல் பயப்படுவதில்லை...
உண்மையான காதல்
மலர்ந்து விட்டால்
மறைத்து மூட முடியாது...
நேசித்தவர்களிடம்
உடனே
வெளிப்படுத்தி விடும்...

தெய்வீக காதல் என்பது...
நேசிக்க தொடங்கியதிலிருந்து
ஒன்றாய்
உயிர் பிரியும் வரை
நிமிட நிமிடமாய்
காதலிக்கும்
அற்புதமான அதிசயம்...

காதல் வயப்படாத
மனிதர்கள் இருக்க முடியாது...
காதல்
பல்வேறு நிலைகள் 
தாண்டி இருக்கிறது...

தனிநபர் ஒழுக்கம்...

காதல் ,கற்பு இரண்டும்
வெவ்வேறல்ல...
அனைத்தும்
ஒழுக்கத்தை மையபடுத்துவதே....
ஒருவனுக்கு
ஒருத்தி என்ற கொள்கையை
உருவாக்குவதே காதல்...

நம்மால்
கற்பை
கடைபிடிக்க முடியவில்லை என்பதற்காக
கற்பு நெறியை பற்றி
தவறான கருத்தை
வகுக்ககூடாது...
ஏளனபடுத்தகூடாது...

கற்பு நெறி என்பது
தனி நபர் ஒழுக்கம்...
எப்போதும் 
ஒழுக்கத்தில் கவனமாய் இருங்கள்...
அது
நம் வாழ்க்கையை
உருவாக்கும்...

"உயர்ந்தோர் பத்தினியை சிறப்பிப்பர்"...
கற்பு
"பெண்ணை அடிமை படுத்த 
பயன்படுத்தப்படும் ஆயுதம் "என்று
பெண்களே
இழிவு படுத்தி கொள்ள வேண்டிய
அவசியம் இல்ல...

கற்பு ஆண்,
பெண்
இருவரின்
தனி நபர் ஒழுக்கமே....

யார் சொன்னது?...

யார் சொன்னது?...
நான் காதலிக்க மாட்டேன் என்று...
பாதி பல்லை வைத்து கொண்டு
பேருந்தில் ஏறுவதற்கு
முன்பிருந்து
பற்பசை விளம்பரம் போல்
பல்லை காட்டி கொண்டிருந்தால்
எங்கிருந்து
எனக்கு காதல் வரும்?...

எனக்கு
காதல் வராதென்று
யார் சொன்னது?..
பேருந்தில்
பயணசீட்டு கூட வாங்காமல்
நிறுத்தம்
வருவதற்கு முன்
இறங்கி ஓடும்
அக்கறை இல்லாத
ஆடவனிடம்
எனக்கு
எப்படி காதல் வரும்?...

காதல் கடிதம்
எனக்கு கொடுக்கும் முன்பே
ஏற்கவில்லை என்றால்
அடுத்த வாரம்
அருகில் இருக்கும்
என் தோழிக்கும் சேர்த்து
பார்வை பதித்து
புன்னகையுடன் கடிதம் கொடுத்தால்
எங்கிருந்து
காதல் வரும் எனக்கு?...

கோமாளிதனமாய்
இவர்கள்
காதலித்தால் கூட பரவாயில்லை...
காதலை கபடபடுத்துகிறார்கள்...

நானும்
கட்டாயம்
காதல் செய்ய வேண்டுமானால்
ஒரு வேண்டுகோள்
"என் மேல் கூட ஆசை படாத
ஏக பத்தினி விரதனாய் காட்டுங்கள்"...
"மேகனையாய் கூட
போக தயார்
அவர் உள்ளம் கவர"....


கடவுள் எந்த மதம்?...

ஏசு நாதர்,
முகமது நபி,
புத்தர்,
மகாவீரர்,
போன்ற
இறை தூதர்கள்...
"என் பெயரில்
மதம் ஆரம்பித்து இருக்கிறேன்...
உலகம் முழுதும் பரப்புங்கள்...
என் மதத்தில்
அதிகமாய்
ஆட்களை சேர்த்து விட்டால்...
நீங்கள் செய்த பாவத்திற்கு
சிறப்பு சலுகை கொடுத்து
மன்னிப்பு வழங்க
கடவுளிடம்
சிபாரிசு செய்கிறேன்"
என்று சொன்னார்களா?!...

"மனிதர்களிடையே
ஜாதி,மதம்,இனம் என்ற
நிறைய பேதங்கள் உண்டு ....
நீங்கள்
உங்களுக்குள்
ஜாதி ,இன மத கலவரங்கள்
உண்டு பண்ணி,
எங்கள்
பெயரை சொல்லி கொண்டு
சண்டையிடுங்கள்"...
என்று சொன்னார்களா?... 

எத்தனை பேருக்கு தெரியும்?...
உலகில் மொத்தம்
எத்தனை
மதம் உண்டு என்று தெரியுமா?...
எத்தனை
கடவுள் உண்டு என்று தெரியுமா?...

கடவுள்
எந்த மதம்?.....

"உலகில் அனைவரும்
கடவுளின் குழந்தைகள்"...

"ஒருவருக்கொருவர்
அன்பாய் இருங்கள்"....

"தவறுகள் செய்து
பாவத்தை தேடாதீர்கள்"...
"
அன்பை வளர்த்து
மகிழ்ச்சியாய் இருங்கள்" என்று...

அவர்கள் சொன்ன
நல்ல கருத்துகளை
எல்லாம் மறந்து
மனிதர்களுக்கிடையே
பிரிவினை ஏற்படுத்தி
இறை தூதர்களையும்...
இறைவனையும்
கலங்கப்படுத்துகிறார்கள்...

"பிறரை
நேசிக்கா விட்டாலும்
பிறரை துன்புறுத்த கூடாது"...

உங்களுக்கு கிடைக்காத
அன்பை
நிலை பெற செய்ய
உங்களால் முடிந்த
அன்பை
பிறருக்கு பரிசளித்து செல்லுங்கள்...
இந்த உலகம்
உங்களை
நினைவுபடுத்திக்
கொண்டே இருக்கும்....

அழிக்க முடியாது...

"ஒரு பெண்ணின்
காதலை அழிப்பது
அவளை
கற்பழிப்பதற்குச் சமம்"...

கற்பழிப்பதற்கு
எந்த
மதமோ ,மனிதர்களோ
ஆதரவு அளிப்பதில்லை...

ஒருவரிடம்
காதல் கொண்ட
பெண்ணை
வலு கட்டாயமாக
இன்னொரு ஆணுடன்
நம் சுய நலத்திற்காகவோ
சுய கவுரவதிற்காகவோ
இணைத்தால்
அது
விபசாரத்திற்கு ஒப்பானது...

நம்மால்
காதலர்களின்
காதலில் உண்டான
சாட்சிகளை அழித்து விடலாம்...
அவர்களின்
மனசாட்சியை
அழித்து விட முடியாது....

ஆன்மிகம்...

இறைவா!
விளையாட்டுதனமாய்
உன்னை சுற்றி வந்ததும்
உன் மேல் ஏறி
ஆட்டம் போட்ட போதும்
நீ
என் மேல் அன்பும்
அக்கறையும் கொண்டிருந்தாய்...
இன்று 
நான் பத்தியம் இருந்து
உன் காதில் எதிர்பார்ப்போடு
என் குறையை
உன்னிடம் கூறியும்
நீ
அதை பெரிதாய்
எடுத்து கொள்ளவில்லை...
உன்னிடம் தான் கற்று கொண்டேன்
"எதிர்பார்ப்போடு
யாரிடமும்
அன்பை பொழிய கூடாதென்று"...

கடவுள்
நம்மைக் கேட்டுத்தான்
நமக்கு
எதையும் கொடுப்பதில்லை...
கேட்காமலேயே
நிறைய கொடுத்திருக்கார்...
கொடுத்ததற்கு
நன்றி சொல்லலாம்...

"எனக்கு
கேட்டதையெல்லாம்
தந்தால் தான் இறைவன்"என்று
வாதாட கூடாது...

நம்ம பெரிய ....


தன்னை ஒரு
பொதுநலவாதியாய்
மற்றவர்கள் நினைக்க வேண்டும்...
கடவுளே கூட
நம்மை பெருமையாய்
நினைக்க வேண்டும் என்றெல்லாம்
நாம் நினைப்பதுண்டு...

"எனக்கென்று
நான் கடவுளிடம்
வேண்டி கொள்வதில்லை...
உலகத்தில் இருக்கும்
எல்லோரும்
நன்றாக இருக்க வேண்டும்" என்று தான்
வேண்டுகிறேன்...

இப்படி மற்றவர்கள் பேசி
நான் கேட்டிருக்கிறேன்...
இவை உண்மையா?...
நாம் வேண்டினால்
எல்லோரும்
நன்மை அடைந்து விடுவார்களா?...

முதலில்
நம்ம வேலைய பார்க்காமல்?...
பெரிய ....??....

நல்லவர்களை மட்டும்...

நல்லவர்களை  மட்டுமே
நாம் சந்திக்க வேண்டும்...
நல்லவர்களோடு
மட்டுமே பழக வேண்டும்...

உலகில் எல்லோரும்
நல்லவர்களாகவே
இருக்க வேண்டும்....
இப்படி நல்லவர்களை
தேடி கொண்டே இருந்தால்...
நம்மால்
வாழவே முடியாது....

நல்லவர்களோடு மட்டுமே
பேசுவேன் என்றால்...
பேச தெரிந்தும்
ஒரு நாள்
நாம் ஊமையாய்
போய் விடுவோம்...

நம்மிடம்
எப்படி நடந்து கொள்கிறார்களோ?...
அதை மட்டும் பார்த்து
நமக்கு பிடித்திருந்தால்
நாம்
பழகி கொண்டு
பயணிக்க வேண்டும்....

எத்தனை வருடங்கள்
வேண்டுமானாலும்
மற்றவர்களின் குறைகள்
பேசி கொண்டு போனால்
பேசி கொண்டே இருக்கலாம்...
"குற்றம் பார்க்கின்
சுற்றம் இல்லை"....
நமக்கே சில நேரம்
நாம்
நல்லவர்களாய்
இருக்க முடியாது....

வேலை அற்ற
வீணர்களா நாம்?...











தெரிவதில்லை...

காதலர்கள்  இணைவதற்கு
காதலர்களுக்குள்
இனம், ஜாதி ,மதம்
எப்போதும் தடையாய் 
இருந்ததில்லை....
உலகத்தில் உள்ள
மற்ற மனிதர்களுக்கும்...
ஊரில் உள்ள
மற்றவர்களுக்கும்
தடையாய் இருப்பதன்
காரணம் புரியவில்லை...

உலகில்
ஜாதி ,இனம் ,மதம்
"இப்படி ஒன்று உலகில் இல்லை" என்பதை
காதல் சொல்லி இருக்கும்...
இல்லை
அவர்கள் கொண்ட காமம்
சொல்லி கொடுத்திருக்கும்?...

இனபெருக்கம் கொள்ள
ஆணுக்கு ஆணுறுப்பும்...
பெண்ணுக்கு பெண்ணுறுப்பும்
இருந்தால் போதும்...
மனித இனம்
தோன்றி கொண்டே இருக்கும்
மதம்
ஜாதி இல்லாமல்
இருந்தால் கூட...

காமம்
மனிதர்களை
தக்க சமயத்தில் 
அடிமையாக்கி  விடும் என்பது
நிறையா பேருக்கு
தெரிய வில்லை...





வியாழன், 23 செப்டம்பர், 2010

கேவலமாய் தான் யோசிப்போம்....

பெண்கள்
அழகு நிலையம்
தொடங்கிய காலத்தில்
அதனை நடத்துபவர்களை
கேவலமாய் பேசியவர்கள் உண்டு...

இன்று
அந்த தொழில்
கவுரவமான தொழிலாய் மாறி விட்டது...
போட்டி போட்டு
ஆரம்பித்து விட்டார்கள்...

எல்லாம் பணம்...

ஒரு காலத்தில்
செருப்பு தொழிலை செய்பவர்களை ...........என்றும்....
தப்பு அடிபவர்களை ..........என்றும்.....
சலவை செய்பவர்களை .............என்றும்....
முடி திருத்துபவர்களை ...........என்றும்....
தொழில் அடிப்படையில்
அவர்களை
கீழ் ஜாதி இனத்தவறாய் பிரித்து
மனிதர்களுக்குள்ளே
மனிதர்களை
உயர்ந்தவன், தாழ்ந்தவன் என்றோம்...

இன்று
இதே தொழில்களை
உயர் ஜாதி என்று சொன்னவர்கள் கூட
செய்கிறார்கள்...

எங்கே  போனது
இவர்களின்
மானம் தாங்கிய பேச்சுகள்?....

எல்லோருக்கும்
உணவு ,உடை
வாங்க தேவை பணம்...
இதில் மனமோ..
மானமோ..
யாரும்
பார்க்க தயாரில்லை....

ஜாதி தொழில் அடிப்படையில்
பிரிக்கப்பட்டது என்பது
எல்லோருக்கும் தெரியும்...
அப்படி பிரித்தது போல்
இன்று
இப்போது அதை செய்யலாமே?...

ஒன்றை தெரிந்து கொள்ளுங்கள்...
மனிதன்
ஏதாவது காரணம் சொல்லி
அடுத்தவர்களை
குறை பாடுவதில் 
மட்டபடுத்துவதில்
கெட்டிக்காரன்!!!?...


"ஜாதிகள் இல்லையடி பாப்பா"என்று
சொல்லி தரும் ஆசிரியரை கூட
ஜாதி என்ன? என்று
கேட்பவர்கள் தானே நாம்...

ஆனால்
பணம் என்றால்
எந்த தொழில்
செய்யவும் தயங்க மாட்டோம்...
கொஞ்சம் பணம் சேர்ந்தால்...
யாரையும் மதிக்கமாட்டோம்...
மற்றவர்களை அடிமை படுத்த
எதையும் செய்பவர்கள் தானே
நாம்...
விபசாரம் கூட...

இத்தனை
வியாக்கியானமாய் பேசும்
நம்மை
யாராவது கேட்டால்
நம்மை
உயர்ந்த ஜாதியாய்
காட்டி கொள்வதில் தானே
பெருமை கொள்கிறோம்...

உலகில்
எல்லோருக்கும் தெரியும்
இனம், ஜாதிகள் இல்லை...
எல்லோரும் மனிதர்கள் தான் என்று..
நாம் கொஞ்சம்
வறட்டு பிடிவாதம்
பிடித்தவர்கள் தானே...

விலங்குகள் செய்யாத
ஒன்றை செய்தால் தானே
நாம் மனிதர்கள்...
விலங்குகள்
என்ன ஜாதி,இன சண்டையா போடுகிறது?...

அவையெல்லாம்
ஐந்தறிவு  படைத்தவைகள்...
நாம்
ஆறாம் அறிவு படைத்தவர்கள்
இல்லையா?...

கேவலமாய் தான்
யோசிப்போம்...


வெற்றி தானாய் வரும்...

நீங்கள்
செய்து முடிக்க வேண்டிய
வேலைகளை
முதலில்
கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள்...

அடுத்ததாய்
அதற்கான
முறையை வகுத்து
கண்டுபிடித்து
ஏற்ப்பாடு செய்து
ஒரு வழியை  உருவாக்குங்கள்...

அதில்
மேலும்
முன்னேற்றங்களை
கண்டுபிடியுங்கள்...

அதில்
அனுபவம் உள்ளவர்களிடம்
கேட்டு தெரிந்து கொள்ளுங்கள்...

வெற்றி தானாய் வரும்...
வெற்றி பெற்றவர்கள் யாரும்
கவுரவம் பார்த்ததும் இல்லை...
கவுரவம் பார்ப்பவர்கள்
வெற்றி பெறுவதில்லை...
நமக்கு வேண்டியதெல்லாம்..
வெற்றி....
வெற்றி...







தன்னம்பிக்கை...

நம்மால் மட்டுமே
எல்லாம் நடக்கிறது ...
நாம் இல்லையென்றால்
எதுவும் நடக்காதது போல்
நினைக்கிறோம்...
நம் குடும்பத்திலும் சரி...
நாம் வேலை பார்க்கும் இடத்திலும் சரி...
கண்டிப்பாய்
நாம் இல்லாமலும் நடக்கும்
மறந்துவிடாதீர்கள்......

நம் தாத்தாக்கள் இல்லாமல்
நம் அப்பாக்கள் இல்லையா.?....
நம் அப்பாக்கள் இல்லையென்றால்
நாம் வாழ மாட்டோமா?...
நாம் இல்லையென்றால்
நம் சந்ததிகள் வாழாதா?..
நாம் இல்லையென்றால்
உலகம் நின்றுவிடுவது போல்
நாம் நம்மையே
உயர்வாய்
நினைத்து கொள்வோம்
சிலநேரம்...

பாசம்,அன்பு என்பதை
ஒத்திவைத்து
யோசித்து பாருங்கள்....

நம் குடும்பத்தில்
முக்கியமான பொருளாதாரம்
தரக்கூடியவர்
இறந்து விட்டால்...
முதலில் அதிர்சி அடைவோம்...
மயங்கி கூட விழுவோம்....

இல்லை...
அப்படி
இறந்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்று
ஏற்று கொள்ள மாட்டோம்....

அடுத்து
நடந்துவிட்டதோ என்று
பயம் வரும்...

அடுத்ததாய்
கோபம் வரும்
ஏன்?...
இப்படி
இடையில் விட்டு போனால்
என்ன செய்வதென்று தெரியாததால்...

அடுத்ததாய்
நம் வாழ்கை
என்ன ஆகுமோ? என்ற
கவலை பிறக்கும்...

கொஞ்ச  நேரம்...
கொஞ்ச நாட்கள் கழித்து..
இப்போது மனதை
தேற்ற தொடங்குவோம்..
அதிலிருந்து
வெளி வரயோசிப்போம்...
வேறு வேலையில்
ஆர்வத்தை மாற்றுவோம்...
நம்மை
நாமே
சுயமாய் இயக்க கற்று கொள்வோம்...

யாரும் யாருக்காகவும்
இறந்து விட முடியாது...
தற்கொலை
செய்து கொள்ளும்
கோழை அல்ல நாம்...
மற்று வழியில்
பயணம் செய்யலாம்...
மரணம்
தானாய் வரும் வரை...

நாம் மட்டும்
இல்லையென்றால்
நம் குடும்பம்
நம் பரம்பரை
அழிந்து போகும் என்று யோசிக்காமல்
வாழ வழி கற்று கொடுங்கள்...

உங்களை மட்டும் நம்பி
இருப்பவர்களுக்கு
நீங்கள் நன்றாய் இருக்கும் போதே
தன்னம்பிக்கைகளை
விதைத்து செல்லுங்கள்......
சுயமாய்
வாழட்டும்...

நீங்கள் பொருளாதாரம் தருவதால்
சில வருடங்கள் வேண்டுமானால்
உங்களால்
உங்கள்
குடும்பத்தில் உள்ளவர்கள்
சுகமாய் வாழ முடியும்...
தன்னம்பிக்கை
கற்று கொடுத்து பாருங்கள்...
நீங்களும் நெடுநாட்கள் வாழலாம்....



எனக்கும் மனசாட்சிக்கும் ஏற்படும் யுத்தம்...

நான்
எழுதியவற்றை  கவிதைகள்
என்று சொல்ல முடியாது...
அதற்கு தகுதியானவை கிடையாது....
என் மனதில் பட்ட
நான் பார்த்த,கேட்ட
வார்த்தைகளின் தொகுப்பு...
உரைநடை கட்டுரைகளே இவை...

நான் யாருக்காகவும்
இதனை எழுதுவதில்லை...
என்னோடு மனசாட்சியோடு
சண்டை போடுவதை
மடக்கி மடக்கி எழுதி வைக்கிறேன்...

நான் சிலநேரம்
என்னை
என்னில் இருந்தே
என்னையே
சிலநேரம் 
உமிழ்ந்து கொள்கிறேன்...
என்னை காப்பற்றி கொள்ள
உதவும்
இந்த உளறல்களை
நானே சில நேரம் ரசிக்கிறேன்...

சமூகத்தில் நான்
காண்கின்ற விசயங்களுக்கு
என்னால் தீர்வுகள்
கொடுக்க முடிவதில்லை...

என் மனம்,உடல்
கெட்டு போகாமல் இருக்கவும்...
"நமக்கு ஒவ்வாதவற்றை
நாம்  சுமப்பது
நமக்கே  பாதிப்பு தரும் "என்பதால்
என் பேனா முனை
வழியே
என் சில வலிகளை
வாந்தி எடுத்துக் கொள்கிறேன்...

நாம் பிறரை திருத்த முடியாது
அது நம் வேலையும் அல்ல...

"நம் எதிரிகளுக்கு
பாடம் புகட்ட
சரியான வழி
அவர்கள் முன்பு
நாம் சிறப்பாக
வாழ்த்து காட்டுவது தான்"...

அதற்கான வழியில்
எனக்கு உதவுவது
இந்த உரைநடை கவிதைகளும் தான்......

கண்ணீர் துளிகள்...

உன்
அன்பான கணவன்
நான்...

உன் வாழ்க்கையில்
நீ விருப்பப்பட்ட
நிறைய ஆசைகளை
உன் தந்தை
நிராகரித்ததுண்டு...
அதையெல்லாம் கேட்டு
நான் உனக்காய்
நிறைவேற்றி வைத்தேனடி........

உனக்கு தெரிந்திருக்காது...
நானே
உணவின்றி
இருந்த நாட்கள் உண்டு...
நீ
என்னிடம் வந்த பிறகு
ஒரு நாளாவது
உண்ணாமல் இருந்திருப்பாயா?...

உன் தந்தை
உனக்கு தராத..
என் தந்தை
என் தாய்க்கு தராத...
சுதந்திரம்
நான் உனக்கு தந்ததுண்டு....
எங்கள் பரம்பரையில் 
பெண்களுக்கு சுதந்திரம் 
இதுவரை
தந்தது இல்லையடி....

உனக்கு
கை பேசி
வாங்கி கொடுத்தது
என்னையும்
நம் குழந்தைகளை தொடர்பு
கொள்ளதானடி...
நம் குடும்பகவுரவத்தை
வீசி எறிய இல்லையடி...

பெண்ணடிமை
கொடுமை பற்றி
உனக்கு தெரியுமா?...
என் தாய்க்கு
கல்வி கற்க கூட
அனுமதிக்கவில்லையடி...
உன் சுதந்திரத்தின் அருமை
உனக்கு தெரியவில்லையடி...

எனக்காய் நீ
உடன்கட்டை ஏறி
உயிர் தர வேண்டாம்...
ஒன்றை யோசித்து பார்...
நம் பிஞ்சு குழந்தைகள்
என்ன குற்றம் செய்ததடி?....

என்னால்
இதற்கு மேல்
சொல்ல நா.... கூசுதடி...
உன்மேல் இத்தனை
பிரியம் கொண்ட
எனக்கு
துரோகம் செய்ய
உன்னால் எப்படி
..................
..................???







புதன், 22 செப்டம்பர், 2010

நுகர்வு கலாச்சாரம்.....

தற்போதைய
தலைமுறை
ஆண்,பெண்களிடம்
புதிது புதிதாய் 
எல்லாவற்றையும் நுகர வேண்டும் என்ற
எண்ணம்
இருபாலருக்கும் பெருக
ஆரம்பித்து உள்ளது...

வருடகணக்கில்
கார் வைத்திருந்த
காலம் போய்..
வருடத்திற்கு
ஒரு முறை கார் 
மாற்றவேண்டும் என்ற
எண்ணம் பெருகி விட்டது...
செல்போனைகூட 
மாதாமாதம் மாற்றும்
மனநிலை வந்து விட்டது...

அம்மா,அப்பா,
அண்ணன்,தம்பி,
அக்கா,தங்கை என
முன்பு உறவுகளுக்கு
முக்கியதுவம் இருந்தது...
இதன் அடிப்படையில்
நமது சமூகமும்
மேன்மையாக இருந்தது...

முன்பெல்லாம்
குடும்ப கவுரவம்,
மானம் போய் விடும் என்ற
பயம் கூட
பலரை பாதுகாப்பாய்
வைத்திருந்தது நிஜம்...

இன்று உறவு முறைகள்
பின்னே தள்ள பட்டு
சுயநல சுகங்கள் மட்டுமே
முதன்மைபடுத்தபடுகிறது...
நுகர் பொருட்கள் போல...

குடும்பம் என்றால்
இப்படி தான் இருக்கும் என
பேசி தீர்த்து கொண்டவர்கள் கூட
இன்று கணவன்
மனைவிக்குள் பிரச்சனை என்றால்...
தான் எதிர்பார்க்கும்
சுகம் கிடைக்கவில்லை என்றால்...
தனக்கு அறிமுகமான
எதிர் பாலினதவரிடம்
அதை தேடி கொள்ள
மனரீதியாக தயாராகி விடுகிறோம்...

செக்ஸ் கூட
நுகர் பொருளாய் மாறிவருகிறது...
இப்படியே போனால்
நாளை
அன்பு,நேசம்,காதல் போன்ற
உறவு முறைகள்
நம்மிடம் தொலைந்து போகும்...
நாளைகளில் 
மனிதர்கள் இருப்பார்கள்
மனிதம் இருக்காது...

நமக்கென்ன என்று
நாம் போய் கொண்டிருந்தால்
நாளை 
நம்மை சார்ந்தவர்கள்
தடம் மாறி
நமக்கு அவமானம் தேடி தரலாம்...

என்னால் மட்டும்
இந்த
உலகை மற்ற முடியுமா?என்ற
கேள்வி கேட்டு விட்டு
எல்லோரும்
அமைதியாக இருக்கலாம்...

நம்மால்
எந்த அளவு முடியுமோ
அதை முயற்சிக்கலாமே?...
குறைந்த பட்சம்..
நாமாவது
தவறு செய்யாமல் இருக்கலாமே?...

நீங்களும் சாதிக்கலாம் ...

பெண்களுக்கு
என்ன சுதந்திரம் வேண்டும்?...
விரும்பியவரை
திருமணம் செய்ய வேண்டும்...
விருப்பமில்லை என்றால்
தனித்து வாழ வேண்டும்...
திருமண பந்தம் இன்றி
ஆணுடன் சேர்ந்து வாழ வேண்டும்...
இவை போதுமா?..

பல ஆண்களோடு
உறவு கொள்ளும்
பாலியல்
சுதந்திரத்திலா
பெண் சுதந்திரம் இருக்கிறது?...

ஆண்கள் போல்
இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக
மது அருந்துதல்
புகை பிடித்தாலும் அல்ல சுதந்திரம்...
அவை
ஒரு பழக்கம் தானே தவிர
சுதந்திர மனப்பான்மையோடு
தொடர்புடையவை அல்ல...

பெண்மை என்றால்
மென்மை...
கனிவு...
சாந்தம்...
அழகு மட்டும் அல்ல...

அறிவு,
வலிமை,
ஆற்றல் என்று
ஏன் யோசிக்க கூடாது?...

உங்களை
யாரும்
சாதிக்க கூடாது என்று
சட்டம்
போட்டு வைத்துள்ளார்களா?...
நீங்களும் சாதிக்கலாம்
வாருங்கள்...





நரபலி...

யாரையும் அத்தனை
சாதாரணமாய்
குறை சொல்லி விட முடியாது...
அடிப்படை காரணம் இன்றி
யாரும்
எந்த தவறும் செய்வதில்லை...
எங்கோ?
ஏதோ?
ஒரு தேவை ஏற்பட்டிருக்கும்...
பற்றாக்குறை இருக்கும்...

காதலிலும் சரி
காமத்திலும் சரி...
முதல் பலி
பெண்ணாக தான் இருக்கிறார்கள்...
காதலையும்
காமத்தையும்
அடக்க முடியாதவர்களா 
அவர்கள்?...

உண்மையாக
கணவனின் தொல்லைகளில்
இருந்து தப்பிக்க நினைக்கும்
பெண்களுக்கு கூட
"கள்ளகாதல்" என்று
அசிங்கபடுத்தி
பெண்களை நரபலி
கொடுக்க தான் செய்கிறோம்?...

ஞானி....

ஞானி என்றால்
முற்றும் துறந்த முனிவர்
காமம் சுரக்காத
மனித  கடவுள் என்றல்லாம்
சொல்லிகொள்கிறோம்...
காமம் வராமல் இருக்க
அவன் ஒன்றும்
பசி இல்லாத மனிதன் அல்ல...

மனிதனாய் பிறந்தால்
பசியும் காமமும் உண்டு...
இரண்டையும் அடக்கினாலும்
உடல் கெட்டு போகும்...

இரண்டும் வரவில்லை என்றால்
ஏற்கனவே
உடல் கெட்டு போய்
இருக்கிறதென்று அர்த்தம்...

உயிர் போய் விடும்...

மனிதனாய் பிறந்த
அவனை கட்டுபாடாய் இருக்க
சொல்லி கட்டாயபடுத்துவது ஏன்?...
கடவுளை தொழும்
மனிதன் மட்டும்
காமம் கொள்ள கூடாதென்று
கடவுள் யாரிடமாவது
சொல்லி இருக்கிறாரா?..

காதல் என்றாலே திருட்டு தனம் தான்...

காதல் என்றாலே
திருட்டு தனம் தான்...
இதில் நல்ல காதல் ,
கெட்ட காதல்
என்றா இருக்கிறது?...

திருமணத்திற்கு முன்பு என்றால்
பெற்றோர்களுக்கு தெரியாமல்...

திருமணத்திற்கு பிறகு என்றால்
மணம் முடித்தவர்களுக்கு தெரியாமல்...

பெற்றோர்கள் பயப்படுவார்கள்
தன் பிள்ளை
தவறான முடிவு எடுத்து
வாழ்க்கை  இழந்து விடுமோ என்று...

திருமணம் முடித்தவர்கள் பயப்படுவார்கள்
தன் குடும்ப வாழ்கை
அழிந்து போய் விடுமோ  என்று...

காதல் என்றாலே
எதிர்பாலினரிடம்
மனதிற்காகவோ...
உடம்பிற்காகவோ  ..
பணத்தேவைக்காகவோ...
இல்லை
எதாவது
ஒரு தேவைகளை
பூர்த்தி செய்து கொள்ள
பயன்படுத்தப்படும்
இன்றைய
அன்பான ஆயுதம் தான்....

காதலை பற்றி
உயர்வாய் சொல்லி கொண்டே
இன்னும்
எத்தனை நாட்கள்
நம்மை நாமே
ஏமாற்றி கொள்ள போகிறோம்?!!!..




உடல் தோற்றம் முக்கியம்....

நமது மனம்
இல்லாத
ஒன்றை பற்றி தான்
ஏங்கும்...
அதை எப்படியாவது
பெற வேண்டும் என்று
விரும்பும்...

மேனி நிறத்தை மெருகூட்டுவதற்காக
நிறைய விளம்பரங்கள்
வருவது
உலகில்
பெரும்பாலானவர்களுக்கு
சிவந்த தேகத்தில் இருக்கும்
அக்கறையை எடுத்து காட்டுகிறது...
உண்மையாய்
எந்த பொருளும்
இயல்பான
வண்ணத்தை மாற்றிவிடாது என்று
எல்லோருக்கும் தெரியும்!!!...

ஆனாலும்
அந்த ஏக்கத்தில்
அத்தகைய  பொருள்களை
உபயோகித்து கொண்டிருக்கிறார்கள்...
ஏக்கம் கொண்டவர்களுக்கு
மனம்
சமாதானத்திற்கு
வேண்டுமானால்
இந்த பொருட்கள்
உதவலாம்...

நிறம் மாறுவது மட்டும்
நிஜம் என்றால்
உலகில் ஒரு கருப்பு மனிதனையும்
காணவே முடியாது!!!!...

சமூகத்தில்
உடல் தோற்றத்திற்கு
மிகுந்த மதிப்பு அளிக்கப்படுவது
நிஜமே...

உடல் தோற்றம்
முக்கியமில்லை என்று
ஆறுதலுக்காகவும்...
வாதடுவதற்காகவும்
வேண்டுமானால் வைத்து கொள்ளலாம்...

குழந்தை பிறந்தவுடன்
ஆணா? பெண்ணா?..என்றதும்
அடுத்த கேள்வி?..
கறுப்பா?
சிகப்பா ?என்று தானே கேட்கின்றோம்...

நீங்களே சொல்லுங்கள்..
திருமண ஊர்வலத்தில் கூட
பெண் அழகாய்
நல்ல நிறமாக இருக்கிறாளா?
என்ற கேள்வி
கேட்க தானே செய்கிறோம்?...

ஒருவரின் தோற்றம்
நிறம் மட்டுமே
இங்கு நிஜம் என்றால்?!!!....

வலி இன்றி...

என் முதல் பிரசவத்திற்காய்
நான் காத்திருந்தேன்...
ஒவ்வொரு இரவுகளும்
என்னுள் ஒரு உயிர்...
என் உயிர்...
ஏக்கமான அந்த நாட்கள்
பிரசவ வலியில்
நீ ஜெனித்தாயடா...
நான்
இன்று தான் உணர்கிறேன்...
வலி இன்றி
எதுவும் கிடைக்காதென்று...

என்ன செய்ய?...

கை பேசி
இங்கே நிறைய மாற்றங்கள்
கொண்டு வந்திருக்கிறது...
யாருக்கு
உதவுகிறதோ இல்லையோ
காதலர்களுக்கு
நன்றாக உதவுகிறது....

எத்தனையோ
யோக்கியர்களாய்
நம்மை சொல்லி கொண்டாலும்... 
நாம் இருந்தாலும்...

நாம் நண்பராய் பழகும் போது
ஆணோ பெண்ணோ 
நட்போடு
எத்தனை நாள்
பழகி விட முடியும்...
சாப்பிட்டாயா?...
தூங்கினாயா?..
என்று?!!!......
எத்தனை நாள்
கேட்டு கொண்டிருக்க முடியும்?...

உங்கள் நண்பர்கள் காதல்...
உங்கள் காதல் ...
அப்படி இப்படி என்று பேசி....
கடைசியில்...

காதல் செய்து

ஒரே ஒரு
குருஞ்செய்தி(s .m .s  )யில்
இந்த காதலையும்
காமத்தையும் தீர்த்து விடுகிறோம்...
தீர்ந்தும்  போய் விடுகிறது...

நம் வாழ்க்கையில்
அடுத்து இணைய போகும்
ஆணுக்கோ
பெண்ணிற்கோ 
வெட்கத்தை  கூட
மிச்சம் வைக்க போவதில்லை
நாம்...

இதை சொல்லும் போதே...
வெட்கமாய் இருக்கிறது...
வெட்க கேடாய் இருக்கிறது...




உண்மையோ ?..

ஆணின் கற்பு
பெரும்பாலும்
காதலில் காப்பாற்றபடுகிறது...
ஏனோ
இந்த பெண்கள் தான்
காதலில் மட்டும் இல்லை
நட்பில் கூட
கற்பை தொலைக்கிறார்கள்...

பாவம்
பெண்களை விட
இந்த ஆண்கள் தான்
கற்பை பற்றி அதிகம்
பேசுகிறார்கள்...
அலட்டி கொள்கிறார்கள்...

எந்த ஆணும்
தன்
தாய்,தங்கை
தன்னுடன் இருக்கும்
பெண்ணினம்
கெட்டு போவதை
விரும்புவதில்லை...
கெட்டு போனவர்கள் என்று
யாரும் சொல்லி கேட்பதை
சகித்து கொள்வதுமில்லை...

ஏமாற்றி போன காதலியை
தவறாய் பேச கூடா
எந்த காதலனும்
அனுமதிப்பதில்லை...

ஆம்
காதலால்
ஒழுக்கம் கெட்டவர்கள்
ஆண்களில் குறைவு...








வஞ்சித்தவரால் வாழ முடியாது...

மிருகங்களில்
பெண் விலங்கு தான்
யாருடன்
கலவி கொள்ள வேண்டும்
என்பதை தீர்மானிக்கிறது...

போட்டியிட்டு
சண்டை போட்டு 
ஜெயித்து வரும்
வீரமான விலங்குடன் மட்டுமே
உறவு கொள்கிறது...

"தன் கருவினுள்
தோன்றும் இனம்
வீரியமானதாய்
இருக்கவேண்டும் "என்று 
விலங்கினம் கூட
யோசித்து கூடும் போது
படித்த பெண்ணினம்
எப்படி இருக்க வேண்டும்?...

இன்னும்
இன்றும்
ஏமாந்ததாய் புலம்புவது  
யார் குற்றம்?...

ஆணினம்
விலங்கை போல் இருக்க
அதன் தலையை துண்டித்து
"தான் பெரிய கொம்பன் " என்பதை
நிரூபிப்பது போல்
விலங்கின் கொம்புகளை
கிரீடம்  போல் அணிய தொடங்கினான்...

"தன்னுடைய மரபணு
மற்றவர்களை
விட  உயர்ந்தது" என்பதை
காட்ட
செயற்கை அலங்காரம்
செய்து கொண்டான்...

பலருடன்
கலவி கொண்ட
பெண்ணினத்தை
கட்டுப்பாடுகளால்
வசப்படுத்தினான்..

மீறி சென்ற பெண்களை
ஆன்மிகம் கொண்டு அடக்கினான்....
ஒவ்வொன்றாய்
ஆணடிமை உடைத்து 
படிப்படியாய்
பெண்கள்
வளர்ச்சி அடையும் போதெல்லாம்
ஏதாவது ஒன்றால்
பெண்ணினத்தை கட்டுபடுத்துகிறான்...

சிந்திக்க தொடங்கிய பெண்களை
வஞ்சகமாய் அடைய
உருவாக்கபட்டது தான்
காதல்...

சுயவரம் கொண்டு
ஆணை தேர்ந்தடுத்த
பெண்கள்
வாழ்ந்த பூமியில்
இன்றைய பெண்கள்
தோற்று போவது ஏனோ?..

பெண்கள்
வஞ்சிக்க பட்டு
இன்று பெண்களாலும் 
ஆண்கள்
வஞ்சிக்கபடுகிறார்கள்...

ஒன்றை
புரிந்து கொள்ள வேண்டும்
இந்த மண்ணில்
யார் யாரை
வஞ்சிதாலும்
யாராலும்
சுகமாய் வாழ்ந்திட முடியாது...









நிஜங்கள்...

காதலித்து பிரிந்தவர்கள்
உண்மையை
ஒத்து கொள்வதில்லை....

தாங்கள் காதலித்து பிரிந்து
இன்னொருவருடன் வாழும் போது
துயரத்தில் இருப்பதாகவோ...

"என்னமோ விதியேன்னு 
வாழ்க்கை வாழ்கிறேன்  "என்றும்..

இரண்டு, மூன்று
குழந்தை பெற்ற பிறகும் கூட
வாழும் வாழ்க்கை
பிடிக்காதது போல்...
பேசுகிறார்கள்...

உண்மை
அதுவா?...

இருட்டறையில்
பகிர்ந்து கொள்ள படும்
காமத்திற்கு
காதலும் தெரியாது...
உடம்பும் தெரியாது...
மனசும் புரியாது...
காதலித்து பிரிந்தவர்களின்
இருட்டறைகள் ஒன்றும்
உறங்கி போவதில்லை...

காதல் செய்யும் போது
மட்டும் தான்
உடம்பு தெரியாது..
மனசு...
மனசு...
மனசு....
என்று பேசுகிறோம்...

அத்தனை பொய்களும்
பேசுவதற்கும்...
கவிதைகளுக்கும் மட்டுமே
வெளிச்சம்...

உண்மை....
இந்த உடல்
யாரோடு
வேண்டுமானாலும்
ஒட்டி கொள்ளும்
காமம் வந்து விட்டால்........

நிஜத்தை பேசினால்
நமக்கே
நம்மை பிடிக்காது....


.

சில நொடிகள்....

நீ எனக்காய்
உருகி உருகி
எழுதிய  கடிதங்கள்
பரிமாறிய
பரிசு பொருள்களை
சில வருடங்களுக்கு
பிறகு பார்க்க நேர்ந்தது...
தொலைந்து போனதாய் நினைத்த
அந்த பொருட்களை
தூசி  தட்டி பார்த்தேன் ...
தும்மலாய்
சிலநொடிகள்
நம் நினைவுகள்...